Vasilije Isajev
Rođen je 1947. godine u Beogradu. Diplomirao je 1970. godine na Odseku za šumarstvo, Šumarskog fakulteta u Beogradu. Magistrirao je 1978. godine a doktorirao je 1987. godine na Šumarskom fakultetu u Beogradu, iz oblasti Genetike s oplemenjivanjem biljaka, odbranom doktorskog rada pod naslovom: „Oplemenjivanje omorike (Picea omorika /Panč./ Purkyne) na genetsko selekcionim osnovama”. Doktorsku specijalizaciju obavio je u Stokholmu 1983. godine, a u Kopenhagenu i Upsali 1985. godine.
Na Šumarskom fakultetu u Beogradu redovni je profesor iz predmeta Genetika sa oplemenjivanjem biljaka na dva odseka: odsek za šumarstvao, i odsek za pejzažnu arhitekturu. U isto vreme je i profesor za predmet Semenarstvo, rasadničarstvo i pošumljavanje, koji se izvodi na dva odseka na Šumarskom fakultetu u Beogradu i to: odseku za šumarstvo i odseku za zaštitu od erozije.
Od školske 1992/93. godine, profesor je, za predmete Genetika sa oplemenjivanjem biljka i Šumske kulture i plantaže, na Šumarskom fakultetu u Banja Luci (Republika Srpska), a na osnovu medjuuniverzitetske saradnje Beograd-Banja Luka.
Do sada je publikovao četiri monografije, pet univerzitetskih udžbenika, pet priručnika i 272 naučna rada i saopštenja u domaćim i stranim časopisima i skupovima. Bio je mentor pri izradi i odbrani 29 diplomskih radova, 9 magistarskih teza i 6 doktorskih disertacija.
Član je JINA – Jugoslovenske Inženjerske Akdemije, European Forest Institute – Finska, EUFORGEN – European Forest Genetics Resources Program – Rim; Canadian Nursery Association – Montreal; OPTIMA – Organization for the Phyto-taxonomic Investigation of the Mediterranean Area; IUFRO – Silviculture Division; član je Udruženja šumarskih inženjera i tehničara Srbije; Jugoslovenskog Društva za fiziologiju biljaka; ISSS – International Seed Science Society.
Od 1994. godine do danas u dva mandata je bio član Predsedništva Društva genetičara Srbije. Od 2004-2009. godine je bio Predsednik Društva Genetičara Srbije. Od 1994–2006. godine bio je predsednik Sekcije za oplemenjivanje organizama Društva genetičara Srbije.
Janoš Berenji
064-820-5717
Rođen je 15. jula 1954. u Tordi (opština Žitište). Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, a srednju poljoprivrednu u Kanjiži. Diplomirao je 1979. na Poljoprivrednom fakultetu u Novom Sadu s prosečnom ocenom 9,69. Na istom fakultetu nastavio je poslediplomske studije na grupi Genetika i oplemenjivanje biljaka, magistrirao, a zvanje doktora nauka stekao je 1990 na temi iz oblasti genetike i oplemenjivanja bilja pod naslovom: “Varijabilnost i međuzavisnost svojstava u raznih genotipova sirka metlaša, Sorghum bicolor (L.) Moench.“.
Zvanje naučnog savetnika stekao je 2002 a zvanje redovnog profesora za užu oblast genetika, oplemenjivanje biljaka i semenarstvo 2008. godine. Počasni je doktor (doctor honoris causa) Corvinus Univerziteta iz Budimpešte (2009).
Od 1979. radi u Institutu za ratarstvo i povrtarstvo u Novom Sadu. Bavi se genetikom, oplemenjivanjem bilja i semenarstvom tzv. alternativnih biljnih vrsta: tikve (Cucurbita sp.), sirka metlaša i sirka za zrno (Sorghum bicolor (L.) Moench), prosa (Panicum sp.), konoplje (Cannabis sativa L.), duvana (Nicotiana tabacum L.), kao i organskom poljoprivredom.
Predaje genetiku, oplemenjivanje bilja i semenarstvo na Univerzitetu Megatrend u Beogradu i Univerzitetu Corvinus u Budimpešti.
Autor je 25 sorti poljoprivrednog bilja u Srbiji i 17 u inostranstvu.
Objavio je više od 300 naučnih radova u zemlji i inostranstvu.
Intenzivno učestvuje u primeni znanja iz nauke u praksu (emisije na TV i radiju, popularni članci, predavanja).
Nosilac je niza aktivnosti gradskih i ruralnih sredina i time doprinosi očuvanju etnoloških i kulturnih tradicija u Vojvodini.
Angažovan u radu Mađarskog Nacionalnog Saveta.
Član je Predsedništva Društva genetičara Srbije (2004-), bio je potpredsednik Sekcije za oplemenjivanje organizama Društva genetičara Srbije (1994–2006), a fukciju predsednika ove Sekcije u prvom mandatu je vršio 2006-2011 a u drugom mandatu od 2011. godine.
Saša Orlović
Rođen u Sremskoj Kamenici 1965. godine. Od 1985. do 1990. studirao na Šumarskom fakultetu u Beogradu, smer šumarstvo. Magistrirao 1993. godine, doktorirao 1996. godine na Šumarskom fakultetu u Beogradu. Od 2005. godine je u zvanju naučnog savetnika i vanrednog profesora Poljoprivrednog fakulteta u Novom Sadu.
Član je Izvršnog komiteta UN-FAO-IPC, koordinator progama EUFORGEN za Srbiju, predstavnik Republike Srbije u IUFRO-u. Učestvuje u istraživanjima na projektima COST i TEMPUS. Rukovodilac jednog FP7 projekta i istraživač na još tri FP7 projekata.
Autor ili koautor 170 naučnih radova i saopštenja i dve sorte topola.
Od 2002-2006. godine je direktor Instituta za nizijsko šumarstvo i životnu sredinu Novi Sad i Šef katedre za pejzažnu arhitekturu i hortikulturu Poljoprivrednog fakulteta u Novom Sadu. Od 2008. godine je dorektor Uprave za šume u Minsitarstvu poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede.
Od 2006-2001. godine bio je potpredsednik Sekcije za oplemenjivanje organizama Društva genetičara Srbije.
Vladan Ivetić
Rođen je 1972. godine u Beogradu. Diplomirao je 2001. godine na Odseku za šumarstvo, Šumarskog fakulteta u Beogradu. Magistrirao je 2004. godine, a doktorirao je 2010. godine na Šumarskom fakultetu u Beogradu, odbranom doktorskog rada pod naslovom: „Izdvajanje regiona provenijencija bukve u Srbiji primenom prostorne analize genetičkog diverziteta”. Specijalističku obuku iz oblasti Plantažnog šumarstva završio 2004. godine u Republici Kini.
Na Šumarskom fakultetu u Beogradu, 2010. godine izabran u zvanje docenta, na predmetima Semenarstvo, rasadničarstvo i pošumljavanje i Plantažno šumarstvo, na dva odseka na Šumarskom fakultetu u Beogradu i to: Odseku za šumarstvo i Odseku za ekološki inžinjering.
Publikovao jedan univerzitetski udžbenik i 65 naučnih radova i saopštenja u domaćim i stranim časopisima i skupovima. Rukovodilac i istraživač na više naučno-istraživačkih projekata i projekata saradnje sa privredom.
Član je Društva genetičara Srbije; individualni član IUFRO; Udruženja šumarskih inženjera i tehničara Srbije; Jugoslovenskog Društva za fiziologiju biljaka; ISSS – International Seed Science Society. Angažovan kao konsultant na projektu FAO u Jermeniji i pri donošenju Nacionalne strategije održivog korišćenja resursa i dobara.
Od 1999. godine aktivan u Društvu genetičara Srbije.
